چند روز پیش وزارت صحت عامه افغانستان آماری داد از خونهای اهدای مردم نوع دوست افغانستان در ماه محرم سال جاری که در مجموع, 1.6 میلیون سی سی خون دربانک خون سیدالشهداء(ع), جمع آوری شده است.

با آن که بامیان در خیلی از اقدامات و فرهنگ سازی های از این دست باید نسبت به سایر ولایات پیشگام باشد؛ اما جایگاه بامیانی ها در این امر انسانی و خدا پسندانه, در میان سایر ولایات کشور قابل تأمل است؛ آن هم نه در مقیاس با ولایات مثل کابل, هرات, بلخ و سایر ولایات پر جمعیت کشور, بلکه در مقایسه با ولایتهای چون بادغیس, سرپل, نخار, فاریاب و پکتیا و... که بامیان پس از بدخشان, در جایگاه آخر قرار دارد.

بنابر ارقام رسمی بانک خون مرکزی امام حسین، درکابل 761500 سی سی، بلخ 250000 سی سی، كندز 36000 سی سی، بادغيس 16000 سی سی، بغلان 27500 سی سی، تخار 11500 سی سی، جوزجان 21000 سی سی، سرپل 33500 سی سی، هلمند58500، هرات 330000 سی سی، باميان 7500 سی سی، فارياب 10000 سی سی، بدخشان 500 سی سی،پكتيا 29500 سی سی خون در ایام عاشورای سال روان اهدا گردید که مجموعاً به 1593000 سی سی خون بالغ میگردد.

من در صفحه فیسبوکم این موضوع را در میان گذاشتم و به عنوان پرسش مطرح کردم, که آیا بامیانی ها نخواسته اند خون شان در رگهای دیگران تزریق شوند یا صحت عامه ی بامیان کوتاهی کرده اند؟

در پاسخ بیشتر دوستان از جمله عزیزان مثل آقای عبدالرحمن احمدی سخنگوی ولایت بامیان, حجت الاسلام بابه محسنی سخنگوی شورای علما, آقای سلیمان احمدی عضو فعال جامعه مدنی و دیگر دوستان توضیح داده اند که روز عاشورا مردم بامیان در مسجد رهبر شهید در صف طویل منتظر اهدای خون بوده اند, اما صحت عامه بامیان گفته اند که ظرفیت برای نگهداری خونهای اهدای را ندارند و از مردم شماره تلفن گرفته اند که در موقع ضرورت, با آنان تماس خواهند گرفت.

پیش از این بارها دوستان در شبکه های اجتماعی و نیز خبرگزاریها از وضعیت نا بسامان شفاخانه بامیان نوشته اند. حال نیز, با این وضعیت باید نگران بود که شفاخانه بامیان, به عنوان تنها شفاخانه ی ولایتی این ولایت, تنها ظرفیتی در حد نگهداری 7500سی سی خون داشته باشد باید نگران بود.اگر روزی خدای ناکرده یک حادثه پیش بینی ناشده ی جمعی مانند زلزله, تصادف جمعی, حملات انتحاری و یا حوادث مشابه از این دست اتفاق بیفتد و به یکیاره ضرورت به خونهای بیشتری پیدا شود, آنگاه باید مسئولان به دنبال شماره ی افراد بگردند که چه کسی ثبت نام کرده بودند, یا منتظر باشند که از ولایتهای دیگر, خون رسانی صورت بگیرد. به این می گوید عذر بدتر از گناه یا اهمیت ندادن به جان مردم.

گرچه موضوع اهدایی خون یک موضوع کوچک است, اما همین موضوع کوچک وبی اهمیت نشان دهنده ظرفیت پایین صحت عامه بامیان است. امیدواریم مسئولان و مدیران بامیان,از جمله جناب وحدت والی تازه نفس بامیان, فکری به حال این شفاخانه ی بی سر و سامان بکند.