امشب(۱۴/۴/۱۳۸۹) بحث جالبی در تلویزیون طلوع صورت گرفت. اشتراک کنندگان بحث آقای علی امیری به نمایندگی از آقای محقق بود، فردوس به نمایندگی از حکومت، اسمعیل یون، مشاور فرهنگی آقای کرزی و نویسندهی کتاب «دویمه سقاوی»، آقای احمد بهزاد از پارلمان.
موضوع بحث سخنرانی آقای محقق در گردهماهی روز شنبه در میدان شهید مزاری بود که گفت: رأی خود را از آقای کرزی پس میگیرد و این حکومت از این بعد در نزد او مشروعیت ندارد. آقای امیری از معاهدهای پرده برداشت که به وساطت دولت ترکیه میان حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان، حزب جنبش ملی آقای دوستم و تیم انتخاباتی آقای کرزی به امضا رسیده بود و نسخهای از آن به عنوان ضمانت به دولت ترکیه نیز سپرده شده بود. در این معاهده از بیست در صد سهم هزارهها در ساختار حکومت، از پنج وزارت به شمول معاونت ریاست جمهوری، از دو ولایت جدید و تعدیل واحدهای اداری در هزارهجات، و مسایلی دیگر سخن رفته است. یکی از بندهای این معاهده سند را دارای اعتبار حقوقی اعلام میکند و بند دیگر آن تأکید دارد که این سند در اختیار مطبوعات قرار نگیرد.
سخنگوی حکومت از پاسخ گفتن به این اتهام که چرا حکومت به وعدهی خود عمل نکرده است گریز داشت و در عوض میگفت که این وعده مال قبل از انتخابات است و حکومت بعد از انتخابات نسبت به مفاد آن تعهدی ندارد. اسمعیل یون این حرفها را مغایر قانون اساسی قلمداد کرد و گفت: حساسیت در پارلمان در برابر محقق و خلیلی وجود دارد و هزارهها همین اکنون نیز امتیازات بیشماری در دولت دارند ولی اینها امتیازات لایتناهی میخواهند. آقای بهزاد از سیاستهای قبیلهسالار حکومت یاد کرد که بر اساس آن، افغانستان را به سمت یک جنگ وحشتناک داخلی هدایت میکند. آقای بهزاد در بخشی از سخنان در پاسخ به اسمعیل یون گفت: هرگونه بحث در مسایل ملی و حقوق قومی برای عدهای مباح و حلال است و گوارای شان، اما برای بخشی دیگر حرام است و جرم است و زهر جان شان. او از لست هشتاد نفری یاد کرد که حکومت در پارلمان دارد و معاشبگیران رسمی اند، برعلاوهی کسانی که در قراردادهای نفت و ساختمان و خرید و فروش جایدادها نقش دارند و هر وقت حکومت خواسته باشد از این دسته برای این یا آن هدف استفاده میکند.
آقای امیری در پاسخ به اسمعیل یون که میگفت دانش و نجفی تعلق حزبی دارند و به این دلیل پارلمان برای آنان رأی نداده است گفت: این سخن منطق حکومت را از تریبون آزاد طلوع افشا میکند که بر اساس آن در یک سمت رهبران احزاب مانند احدی و ارغندیوال رأی میگیرند و هیچ عیب و ایرادی ندارد اما در سمتی دیگر تنها تعلق به یک حزب جرم پنداشته میشود.
بحث داغ و افشاکنندهای بود. آقای بهزاد راه حل را در تمرکززدایی دانست تا یک قوم نتواند سرنوشت بقیهی اقوام را تعیین کند. آقای یون گفت: افغانستان را از چنگیز و هلاکو تا انگلیس و روسیه تجزیه نتوانستند کسی دیگر هم نمیتواند. آقای امیری هنوز هم امیدوار بود که کرزی به وعدههای خود رسیدگی کند در غیر آن، آنها از هر وسیلهای که برای احقاق حقوق شان لازم باشند، استفاده خواهند کرد. فردوس حرف و طرح خاصی نداشت و نشان میداد که در سن و ظرفیت کوچک، در مقام مسئولیتی سنگین گماشته شده است و توان او از حمل این بار خیلی اندک است.منبع:جمهوری سکوت(بخش نظرات).درضمن تحلیل"رویش"پیرامون ردوزراءشیعه رانیزاینجا بخوانید
عزیز رویش :
